Als veelgebruiker van het kerkhof was het logisch dat uitvaartvereniging De Laatste Eer in
Oosterbierum aanschoof bij de werkgroep voor de officiële opening van de gerenoveerde
begraafplaats van de Sint Joriskerk. Bij de renovatie werd de al maar uitdijende heg om het kerkhof
vervangen door een sierlijk hekwerk. Ook kwam er een nieuw grindpad. “In stik nofliker foar ús
dragers, se ha no folle mear romte en boppedat kinne je de grêven no ek sjen fanôf de wei”, vertelt
Jetske Nouta, secretaris van de uitvaartvereniging en lid van de werkgroep.

Ria Algra

De traditie getrouw

tentoonstelling oosterbierum

Wat de dragers in Oosterbierum betreft? Die kunnen wel wat ruimte gebruiken. Acht man sterk
dragen ze, de kist op het schouder, de overledene naar zijn of haar laatste rustplaats. “Dat hoopje wy
noch hiel lang trochsette te kinnen”, voegt Jetske eraan toe. De traditie getrouw en in onze jachtige
tijd best bijzonder te noemen.

Van het een kwam het ander. Ulbe Tjallingii, predikant in Oosterbierum, zocht naar een ingang om de
kerk op de kaart te zetten tijdens de dorpsreünie ter gelegenheid van het 100-jarig bestaan van de
christelijke Oranjevereniging. Zijn idee van een zomertentoonstelling werd vervolgens uitgewerkt in
een drietal thema’s. Tegelijk met de officiële opening van de gerenoveerde begraafplaats in juni,
werd de tentoonstelling geopend.

Te hôf

Jetske nam het thema ‘Te hôf’ voor haar rekening en dook in de oude notulenboeken: “It hat in soad
tiid koste, mar ik ha it mei in protte nocht dien.” Het resultaat mag er zijn. Te hôf is tot leven
gebracht in drie fraai ingerichte tableaus en twee vitrinekasten, onder andere met een ode aan de
bode, bijzondere verhalen en notulenboeken. Daarin vraagt ene Jan Heeringa zo’n 100 jaar geleden
‘om de jaarvergadering voortaan bij lichte maan te houden, daar het anders, met het oog op de
slechte wegen ondoenlijk is voor de buitenlui om ter vergadering te komen’.

Mienskip en Tsjerke

De meer algemene thema’s ‘De Mienskip’ en ‘De Tsjerke’ geven ook een boeiende inkijk in het
Oosterbierum van weleer, waaronder de geschiedenis van de katholieke evacués uit Limburg in
Protestants Oosterbierum in 1945. Of eerder, het verhaal achter het graf van het Hongaarse jongetje
Zoltán Ecsedij, dat op 13-jarige leeftijd als pleegzoon van de familie Bruinsma overleed op 31 juli
1924.

Appelsmots

Een vraag blijft onbeantwoord. Hoe kijken mensen over 50/100 jaar aan tegen 2018? Waar bewaren
wij onze herinneringen voor nieuwsgierigen in de toekomst? Het antwoord zal niet te vinden zijn in
dichtbeschreven notulenboeken met doorhalingen en aantekeningen in de kantlijn. Zal er iemand
zijn die dan nog weet dat de jongens en meisjes van club ieder najaar ‘appelsmots’ maken en
verkopen voor een goed doel?

De tentoonstelling is nog de hele zomer te zien tijdens de openingstijden van Tsjerkepaad, elke
zaterdag van 13.30-17.00 uur.

Ontbloot verleden in Oosterbierum

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *